Waarom vooral in Mexico drugshandel?

Er zijn hier meerdere verklaringen voor. Ten eerste ligt de grote afzetmarkt, de Verenigde Staten, naast Mexico. De Verenigde Staten is dichtbij en dus is de drugssmokkel naar de Verenigde Staten makkelijker en sneller. Mexico is voor ongeveer 70% verantwoordelijk van de instroom van drugs in de Verenigde Staten.

Hiernaast hebben de Colombiaanse kartels (de grootste drugsproducenten die leveren aan Mexico) en de Mexicanen een verdrag met elkaar gesloten om drugstransport door Mexico te laten lopen. Dit transport (vooral naar de Verenigde Staten) is bijna niet tegen te houden Dit komt doordat  het op zoveel manieren en zo frequent gebeurt. Er zijn heel veel verschillende manieren om de drugs naar de Verenigde Staten te smokkelen: met auto’s en vrachtwagens, onder de grond met tunnels, met vliegtuigen, over zee in containers en ga zo maar door. De Mexicaanse regering kan dit nooit allemaal tegenhouden en alle drugs onderscheppen, omdat hierbij veel te veel controle nodig zou zijn. Iedere Mexicaan zou dan in heel Mexico non-stop gefouilleerd moeten worden, wat praktisch onmogelijk is.

Ten derde is er de grootschalige corruptie. Door de grote economische macht van de kartels hebben ze bijna vrij spel in de drugshandel. Veel (corrupte) politieagenten zitten zelf bij bendes of doen alsof ze niks van de drugshandel zien. Hierdoor kunnen de drugshandelaars makkelijker handelen door het minder hoge risico. Ze hoeven de politieagenten alleen maar een smak geld te geven zodat de politie doet alsof ze niks zien. Vorig jaar is zelfs ongeveer 10% van alle Mexicaanse politieagenten ontslagen wegens corruptie.

Naast deze redenen is de Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI) verdwenen in het jaar 2000. Toen de PRI nog regeerde wist de partij door middel van deals met drugsbazen het (drugs)geweld te smoren. De PRI streefde naar minder geweld, gelijkheid en staatsordening door het samenwerken met andere organisaties. Nadat de PRI verdween, ontstond een machtsvacuüm in Mexico: er was geen bestuursmacht, waardoor iedereen kon doen wat hij wilde (meer drugshandel en geweld).

In Mexico is er een enorm grote kloof tussen arm en rijk. Hierdoor is er een grote groep arme mensen die moeilijk een bestaan kunnen opbouwen door een opleiding en een baan. Deze groep vervalt in drugshandel en geweld.

Door al deze omstandigheden in Mexico is het dus ideaal om drugs te verhandelen. Er is slecht toezicht op de kartels door de grootschalige corruptie. Dit maakt het drugs handelen dus een stuk makkelijker.



Waarmee onderscheidt een drugskartel zich van een ander drugskartel?

Drugskartels hebben als overeenkomst dat ze drugs verhandelen en veel moorden plegen etc. Maar tussen de drugskartels zijn ook veel verschillen, die ga ik nu vertellen.

Tijuanakartel:het Tijuanakartel is een drugskartel uit Tijuana, een stad in Baja California, aan de grens tussen Mexico en de Verenigde Staten. Het kartel is zeer waarschijnlijk geïnfiltreerd in de Mexicaanse politiek en politie en misschien zelfs in de Amerikaanse. Concurrenten van het Tijuanakartel zijn het Juárezkartel, het Sinaolakartel en het Golfkartel.

Juárezkartel: het Juárezkartel is een drugskartel uit de Mexicaanse stad Ciudad Juárez. Dit kartel was in de jaren '90 van de vorige eeuw een van de machtigste kartels, maar het Juárezkartel heeft veel macht verloren aan het Sinaloakartel en het Golfkartel. Dit kartel heeft een belangrijk punt waarmee het zich van de andere drugskartel onderscheidt, ze hebben namelijk een gewapende eenheid van overgelopen elite soldaten van het Mexicaanse leger. Ze dragen als naam: La Línea. Hierdoor is dit kartel erg moeilijk te stoppen, ze kunnen nu namelijk overvallen en dergelijke met militaire precisie uitvoeren.

Sinaloakartel: het Sinaloakartel is op dit moment het grootste drugskartel van Mexico. Als bondgenoten hebben zij La Familia Michoacana en het Golfkartel. Vroeger hadden zij ook een paramilitaire tak, Los Negros, maar die is inmiddels overgelopen naar het Beltrán-Leyvakatel en strijdt nu tegen hun. Het kartel smokkelt voornamelijk cocaïne, marijuana, opium en heroïne.

Golfkartel: het Golfkartel dankt zijn naam aan de Golf van Mexico, het behoort tot een van de grootste kartels van het land. Als bondgenoten hebben zij La Familia Michoacana en het Sinaloakartel. Het kartel werd in de jaren '70 van de vorige eeuw opgericht door dranksmokkelaar Juan Nepomuceno Guerra en zijn neef Juan García Abrego.

Beltrán-Leyvakartel: het Beltrán-Leyva kartel is een afsplitsing van het Sinaloakartel, de strijd die volgde toen het kartel zich afsplitste zorgde in 2008 voor de meeste drugsdoden in Mexico. Het kartel is opgericht door vier broers. Twee van deze broers zijn al gearresteerd, de derde is vermoord en de vierde zit nog in het kartel. Door deze gebeurtenissen heerst er veel onrust binnen het kartel. Los Negros is hun militaire tak.

Los Zetas: het Los Zetaskartel was ooit een gewapende tak van het Golfkartel, maar dat is inmiddels niet meer zo. Ze zijn inmiddels een eigen drugsorganisatie, er is zeer weinig over ze bekend en het is een schimmige organisatie. Veel leden zijn zeer goed opgeleide  ex-soldaten, of ze zijn overgelopen uit de mexicaanse marine en sommige komen uit de kaibiles, de beruchte speciale eenheden uit Guatemala. Los Zetas zou wel is het belangrijkste kartel kunnen zijn die de openbare orde in Mexico verstoort.

La Familia Michoacana: dit kartel is een stuk anders dan de andere kartels, je zou het meer een soort sekte kunnen noemen, ze hebben een soort eigen bijbel, de leden staan bekend als vroom, het schijnt dat de zondagse kerkgang belangrijker is dan schietoefeningen. Ze handelen vooral in metamfetaminen, cocaïne, heroïne en marihuana. Het schijnt dat het kartel onderwijzers en medewerkers van het ministerie van onderwijs heeft omgekocht zodat hun “bijbel” ook aan de scholieren van Michoacán onderwezen wordt. Het kartel helpt tegen het bestrijden van armoede, bouwt scholen en ze verstrekken lokale boeren kredieten. Maar ze zijn ook heel gewelddadig, zoals in 2006, in een incident gooiden leden van La Familia vijf afgehakte hoofden op een dansvloer.

Kortom: er zijn niet echt grote verschillen tussen de kartels, behalve dan de plekken waar ze zitten. Alle kartels ontvoeren en vermoorden mensen, handelen in drugs en persen mensen af. Het enige kartel dat ik er persoonlijk echt vind uitspringen is La Familia Michoacana omdat zij eigenlijk ook meer een soort sekte zijn. Ze gaan ook veel naar de kerk en, ondanks dat ze ook mensen vermoorden en drugs verhandelen, doen ze ook goede dingen voor de samenleving; ze verlenen kredieten aan boeren en bouwen scholen. De andere kartels doen dit allemaal niet. Hiermee compenseren ze natuurlijk niet hun slechte daden.



Hoe beïnvloeden de Mexicaanse drugskartels het dagelijkse leven in Mexico?

De drugsoorlog heeft veel meer levens geëist dan de oorlog in Afghanistan, wat moeilijk voor te stellen is. Dit komt door de rivaliteit tussen de verschillende kartels, die door de drugshandel vele moorden plegen.

Het dagelijks leven van de normale burger wordt sterk beïnvloed door de drugskartels. Ten eerste worden de burgers geïndoctrineerd door middel van liedjes die de drugsbaronnen prijzen en boeken met de ideeën van drugskartels. Drugskartels kunnen dit doen zonder gevolgen, door de grote (economische) macht die ze hebben. Dit betekent dat vooral de jonge generatie in Mexico de drugshandel en alles wat daarbij komt kijken normaal begint te vinden.

Ten tweede heeft het stijgende geweld natuurlijk een grote invloed op de samenleving. Politieagenten worden zomaar op straat neergeschoten, mensen worden ontvoerd en vrijgelaten tegen een hoop losgeld. Hiermee krijg je als normale Mexicaanse burger onder andere mee te maken als je op straat loopt en zelfs als je thuis bent. Voorbeeld hiervan: onschuldige Mexicaanse tieners geven een feest, een kartellid komt langs, schiet zomaar een paar tieners dood en maakt zich uit de voeten.

Hiernaast leven de burgers in Mexico continu in angst. Dit is soms zo erg dat ze verhuizen of emigreren. De burgers doen dus dingen die ze eigenlijk niet zouden willen doen.

De drugskartels zorgen voor steeds meer corruptie. Ze hebben veel geld en geven een groot deel hiervan uit aan corrupte politieagenten. Veel politieagenten worden beïnvloed door het snel verdienbare geld en dus worden er meer agenten corrupt. Veel burgers vertrouwen hierdoor de politie niet meer en durven bij misdrijven de politie niet meer in te schakelen. Dit komt omdat ze bang zijn dat de politieagenten die ze om hulp vragen ook corrupt (of lid van een kartel) zijn.

De burgers, voornamelijk in de favella’s, hebben in het dagelijks leven dus heel veel last van de drugskartels. Ze kunnen niet rustig over straat lopen zonder steeds ''achterom’’ te moeten kijken.



Wat is er tot nu toe tegen de Mexicaanse drugsoorlog gedaan?

De eerste maatregel tegen de drugsoorlog is van Felipe Calderón, een politicus. Hij zond in december 2006 6.500 militairen naar de staat Michoacán. Dit deed hij om de kartels aan te pakken, wat niet lukte. Hij was er te laat mee, want de drugskartels hadden al te veel macht. Deze gebeurtenis wordt gezien als hét begin van de drugsoorlog, zoals we die nu kennen. Dit betekent niet dat er hiervoor nog niks aan de hand was: er was toen al veel geweld.

In 2007 hebben Bush en Felipe Calderón een verdrag afgesloten. Dit hield in dat de Verenigde Staten verspreid over 3 jaar Mexico 1,4 miljard dollar geeft. Het geld was bestemd voor onder andere opleidingsprogramma’s en bewapeningsprogramma’s. Deze poging heeft niet geholpen, in tegendeel. De oorlog verergert ieder jaar.

Rond maart 2011 heeft de Amerikaanse regering onbemande vliegtuigjes boven Mexico ingezet. Deze vliegtuigjes heten ‘’drones’’ en worden ingezet om informatie te vinden over de drugskartels. Door de drones komen de Mexicaanse regering en Amerikaanse regering onder andere te weten waar en wanneer grote drugsdeals plaatsvinden. Als ze dit weten kunnen ze deze deals onderbreken.

Een andere poging is het beter bewaken van de grens tussen Mexico en de VS. Dit gebeurt door middel van helikopters, meer bewakers (met drugshonden) en strengere controles bij de grensovergang. Bij stedelijke gebieden zijn er verstevigde hekken geplaatst met schrikdraad. Ook dit verhelpt het probleem niet volledig: er zijn nog vele illegale grensovergangen door bijvoorbeeld mensensmokkel. De drugskartels verdienen nog meer geld door mensen te helpen illegaal de grens over te steken.

Oud president Vincente Fox wilde drugs legaliseren in Mexico zodat de drugskartels hun economische macht verliezen. Door drugs te legaliseren daalt de prijs sterk en verdienen de kartels er veel minder aan. Echter is huidig president Calderón sterk tegen dit idee omdat het veel burgers in verleiding zou brengen tot drugsgebruik. Calderón is voor de harde aanpak, wat betekent dat hij de drugsoorlog wil beëindigen door middel van het sturen van soldaten. Dit zorgt voor schietpartijen met veel doden.

Uit al deze pogingen kan je dus opmaken dat er vandaag de dag nog steeds niet een goed werkende oplossing tegen de drugsoorlog is.

 

Dit zijn onze belangrijkste bronnen:

http://www.crimesite.nl/misdaad/nieuws/19549-de-mexicaanse-drugsoorlog-in-een-notendop-.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mexicaanse_drugsoorlog

http://nieuws-uitgelicht.infonu.nl/mens-en-samenleving/81794-de-mexicaanse-drugsoorlog.html

http://wereldnieuws.blog.nl/oorlog/2011/04/24/drugsoorlog-mexico-bikkelhard

http://www.ad.nl/ad/nl/1013/Buitenland/article/detail/1911360/2010/10/20/Senator-wil-Berlijnse-Muur-tussen-Mexico-en-VS-bouwen.dhtml

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/10/26/drugsoorlog-mexico